ik word soms door zeeèn bedolven
die mijn geloofsschip omver willen slaan
en overspoeld door zware golven
ontbreekt mij de moed hun kracht te weerstaan
God,grijpt mijn hand,ik wil niet zinken
kom mij in de ruwe storm tegemoed
als u in mij u stem laat klinken
dan leggen zich winden,wijkt weer de vloed

11 Januari 2010, werd Liene Ruysink-Berkenbosch tot heerlijkheid bevorderd. Zij heeft in haar werkzame leven haar niet geringe bijdrage aan onze liederenschat geleverd. Geboren midden jaren dertig van de vorige eeuw in Rotterdam, groeide zij op in een heilssoldatenfamilie in korps Rotterdam II. Vanuit dat korps werd zij eind jaren vijftig uitgezonden naar de Kweekschool in Amstelveen..Als jong officier trouwde zij met Hans Ruysink, afkomstig uit een dito Legerfamilie in Zutphen. Een bijzondere  aanstelling kreeg Hans als secretaris van de Chef van de Staf, de op een na hoogste officier in het Leger. Liene, zoals zij uiteindelijk genoemd werd, -ik kende haar als Elly, later Lien(tje)-  heeft in Londen hard aan haar Engels kunnen werken. Zo kon ze een vruchtbare medewerkster worden van de Territoriale Muziekraad, die zo’n vier maal per jaar samenkomt om de vertaling van nieuwe liederen en nieuwe Nederlandstalige liederen  te beoordelen en goed- of af te keuren. Dat de Ruysinks het officierschap opgaven, rond 1980, zal velen verbaasd en bedroefd hebben. Hun werkterrein verplaatste zich, zij bleven werken voor het Koninkrijk Gods.

Wat zie ik: 

• Een klein bruin kindje die net met
  
• zijn of haar neusje boven het
  
• venster uit kan kijken
  
• 2 handjes die zich vastklemmen
  
• Een venster zonder ruit
  
• Een ruwe muur
  

Een momentopname uit het leven van een kind. Deze foto heb ik gemaakt zondag 3 januari 2010 in Kibera, een grote slum in Nairobi. Het kind kijkt naar binnen bij een korpsgebouw van het Leger des Heils. Overvol is het in het hete korpsgebouw met zingende en muziek makende mensen die de samenkomst bezoeken. Het kiest er blijkbaar voor om niet naar binnen te gaan maar om binnen eens van buitenaf te bekijken. In een smal en vochtig steegje staat het op blote voetjes. De kleding bestaat uit een kort versleten vuil broekje. Naast het smalle pad is een open riool. Iets te ver achteruit stappen en het kind valt in het riool.
Van mijn collega's hoor ik dat het kind een jongetje is, hij heet Jonny en hij is wees. Zijn ouders zijn gestorven aan aids en ook hij is besmet met het HIV virus. Jonny krijgt zo nu en dan wat eten bij welwillende buren en dagelijks bij het Leger des Heils. Zijn toekomst is onzeker. Met deze kennis wordt de anonimiteit van het kind te midden van veel andere kinderen opgeheven. Het kind wordt voor mij een individu, een jongetje met de naam Jonny.
Als ik alleen uit zou gaan van wat ik zag door de cameralens dan blijft mijn beeld beperkt.
Later die zondag helpt Jonny mij om me te kunnen oefenen in het ambacht van evenwichtskunst, letterlijk, doordat we niet in het riool willen vallen maar ook de evenwichtskunst van de balans tussen geven en ontvangen. Jonny helpt mij met een mooie foto, ik geef hem een knalrode ballon.
Exodus 28: “Ik heb je bij je naam genoemd…”.
Namen zijn een poort naar ons hart en identiteit. Op aarde, in Nairobi maar ook in Utrecht, kunnen onze namen opgaan in de massa, kunnen mensen je naam vergeten of verguizen.
Je naam kan beschadigd raken of tot een nummer vervagen op een grijze mailinglist. Bij God niet.
Onze naam staat geschreven in Gods adressenbestand.                         

• Geschreven in de hand van God zelf.
• Gedragen op zijn hart.
• Hij noemt ons bij onze naam.

Met vriendelijke groet en zegenbede,

Buurtsteunpunt ‘Bij Bosshardt’ in Prinses Margrietstraat,in het voormalige korpsgebouw van korps Utrecht Noord.

De persoon en het werk van ‘majoor’ Bosshardt zijn alom bekend. Kenmerkend voor haar is haar gastvrijheid, eenvoud, liefde en praktische hulp. Het werk dat zij op 8 oktober 1948 in Amsterdam is begonnen, is uitgegroeid tot een ‘supermarkt van diensten’. Een omschrijving, die ‘majoor’ Bosshardt zelf graag gebruikte. Een van haar idealen was om een ruimte te hebben waar mensen binnen kunnen lopen voor een kop koffie en een praatje: een ontmoetingsplaats.
Het Leger des Heils signaleert dat anno 2010 ‘zorg hebben voor elkaar’ niet vanzelf tot stand komt. Eenzaamheid is een groot maatschappelijk probleem. 10 procent van de Nederlanders geeft aan vaak eenzaam te zijn. In het 4 oktober verschenen onderzoeksrapport ‘Geloof jij dat je betrokken bent’ signaleert het Leger des Heils dat veel Nederlanders vinden dat mensen teveel op zichzelf zijn gericht en te weinig met anderen rekening houden. Daarom opent het Leger des Heils nu ook in Utrecht het eerste ‘Bij Bosshardt’ buurtsteunpunt. ‘Bij Bosshardt’ is een ontmoetingsplaats, biedt jong en oud gelegenheid elkaar te treffen. Voor de buurt een extra plek om samen leven vorm te geven.

Het Leger des Heils gaat weer collecteren! In de komende periode zal deze activiteit actief worden vormgegeven. Dhr. Geert-Jeroen Klootsema is binnen de stichting Fondsenwerving landelijk coördinator en zal de plannen ontwikkelen. Hierbij zal zeker ook gebruik gemaakt gaan worden van vrijwilligers-collectanten die geen heilssoldaat zijn.

Zowel de Stichting W&G alsook het Kerkgenootschap hebben zich verbonden om als ‘One Army’ deze weg te gaan. Er worden gezamenlijke plannen ontwikkeld. De nieuwe collecteperiode zal niet (zoals vroeger) in februari, maar eind november/begin december plaatsvinden.
Uitgangspunt is, dat in 2011 alle korpsen hieraan zullen meewerken. De opbrengst van deze, dan landelijke, collecte zal in belangrijke mate ook ten gunste komen van het Kerkgenootschap.

Ongetwijfeld hebt u gehoord over deze actie via het Landelijk Gebeds Netwerk. Als ondersteuning worden de boekjes Bidden en Vasten’ uitgereikt. U ontvangt dit boekje als bijlage bij deze korpsinfo. Ieder korps wordt opgeroepen om deze actie van harte te ondersteunen. De actie loopt tijdens het 100-uurs Kettinggebed in aanloop naar het Pinksterfeest. We starten op 19 mei a.s. Laten wij de kracht van het gebed versterken door hier een persoonlijke vorm van ‘Vasten’ aan toe te voegen!

DOE MEE! Het gebed is een bron van troost en kracht!!!

In de week voorafgaand aan Pasen houden we dinsdag 30 maart, woensdag 31maart en donderdag 1april een korte samenkomst van 10.00 tot 10.30 uur.  Deze samenkomsten zijn bedoeld als voorbereiding op Goede Vrijdag en Pasen. 
De samenkomst op Goede Vrijdag begint om 19.30 uur en zal worden geleid door Majoor en Mevr. Majoor B. en E. Sprokkereef – v.d. Berg.

Ik ben niet alleen, maar ook niet samen, de dagelijkse dingen kan ik prima aan.
Toch blijft mijn uitzicht beperkt tot ramen, de ander ziet mij vaak niet staan.
Heel graag zou ik kennissen begroeten, niet omdat ik me zielig voel maar geïnteresseerd, in wat anderen op hun levensweg ontmoeten, gewoon gezellig samenzijn, dat is wat mij mankeert.
Ik vraag een kleine plek, niet met zo velen.
Gewoon een plaats om heen te gaan, zodat ik iets van mijzelf kan delen, met kennissen die naast me staan.

Afgelopen zaterdag heeft het VARA-programma Kassa aandacht besteed aan het beleggingsbeleid van goede doelen. De suggestie is gewekt dat een deel van de donateurgelden is besteed aan het geleden beleggingsverlies. Wij garanderen dat de donateursinkomsten niet gebruikt zijn om het beleggingsverlies te betalen.

Het leven gaat verder, zeggen ze………..
Verwerken van verdriet kan niemand van je overnemen maar we kunnen elkaar wel steunen in het verdriet. Daarom gaan we van start met een lotgenotengroep “rouwverwerking”. Deze groep is bestemd voor iedereen die korte of langere tijd geleden een geliefde heeft verloren.